Mini Mouse

Hoe gaat het nu met Mini Mouse zullen sommigen denken. Nu gaat het heel goed met haar. 10 dagen na haar amputatie waren we op controle geweest en alles was in orde. Helaas op zondag zag haar wond er precies niet zo goed uit . Op maandag gebeld naar de dierenarts in Hulst, we moesten nog een dagje afwachten. Was het op dinsdag niet beter mochten we ook bellen naar onze dierenarts hier.
Op dinsdag toch maar gebeld en langs geweest bij de dierenarts. Bleek er zat een ontsteking. :-(
Terug antibiotica en kans op een operatie om de huid proper te maken na 1,5 week.

Vrijdag 25 oktober terug op controle . De laatste hechtingsdraadjes werden verwijderd, haar huid was mooi plat tegen elkaar gegroeid en geen 6de operatie nodig. Ze was genezen verklaard naar zovele weken.
Ze is nu een hele speelse poes, die graag achter de andere poezen zit. Buiten mag ze nog niet, ze moet nog goed leren springen, afstanden leren inschatten, ....enz op 3 pootjes. 

Werelddierendag

Deze foto's zijn niet de mooiste, de beste, ..... Hopelijk kunnen we dit hoofdstuk binnenkort afsluiten. Een maand , alle 2 dagen moesten we na de derde operatie het verband vervangen. Geen makkelijke klus, het bracht veel stress teweeg.
Maandag 30 september moest Mini terug naar de dierenkliniek. De buitenfixatie mocht er "eindelijk" af. De operatie stond gepland op dinsdag.

Dinsdag kreeg manlief telefoon, de fixatie was verwijderd maar er was slecht nieuws. Haar enkel was "genezen", maar hij was fout aan elkaar gegroeid. Er volgde een amputatie want anders zou ze haar leven lang last ervan hebben. We moesten ons niet slecht voelen, we hadden gedaan wat moest. Sinds gisterenavond is ze terug thuis. De kap is uit voorzorg om niet aan de draadjes te gaan likken. Is iedereen thuis dan gaat de kap af, want ik krijg ze niet alleen aan.
We hebben een stuk(je) Mini minder, maar meer liefde .

De liefde telt niet alleen voor haar, maar ook voor onze andere poezen, kippen en zijdehoenders

Hoeveel pech kan je hebben?

3 weken gelden had Mini Mouse , onze kleinste poes haar achterpoot gebroken.  Bij de dierenarts kregen we te horen enkel gebroken en kruisbanden af. Dus Mini Mouse Moest geopereerd worden om de breuk te fixeren. Ze heeft een binnen en buiten fixatie.
Manlief deed ze naar Hulst  ( waar Mollemientje vorig jaar werd geopereerd van een gebroken elleboog) Op vrijdag mochten we er erachter.  Zo ziet haar poot eruit voorlopig of beter gezegd zag eruit.

Een weekje later  op woensdag had ze zitten prutsen aan haar wonden. Dus terug naar de dierenarts. Mini had aan de binnenkant haar hechtdraad eruit getrokken en aan de buitenkant was ze begonnen. Dus de dierenarts alles gehecht met aan de binnenkant 25 draadjes. En ze moest een kap dragen, zielig om te zien, maar ze doet haar best. Wij moesten elke dag haar wonden verzorgen. Ze liet het redelijk toe.
Vorige week dinsdag tijdens het avondeten, had ze terug haar binnenwond open gelikt.  Onze dierenarts in met vakantie dus terug gebeld naar de dierenarts in Hulst. We mochten nog komen voor 19u .  Ze moest voor de 3de keer in 2 weken genaaid worden ze gingen zien wat ze konden doen.. In overleg mocht ze ook 2 nachtjes blijven.  Nu is er een verband om haar poot, draagt ze haar kap.  De binnen fixatie rond haar enkel is weg. Alle 2 dagen moeten we het verband vervangen. Ook een klucht op zich.
Nu is het aftellen naar 1 oktober dan mag de buiten fixatie er ook af.

Hoeveel pech kan je hebben dat er 2 poezen op 1 jaar een poot breken, moeten geopereerd worden en dan nog 3 keer genaaid moeten worden op 2 weken.

Terug

Deze '' oude'' bekende stond donderdag middag opeens aan de deur. Black is tussen de 9 maand en 1 jaar weggegeweest. Ik herkende hem onmiddellijk door zijn scheef kopje en vampierentandjes. Manlief kreeg de nodige foto's, de kids een smsje ;-)
Het moet zalig zijn om een poes te zijn, zolang weg gewest en nu doet hij of hîj is nooit weg geweest Hij zag er niet verwaarloosd uit, niet mager, ..... nog steeds zijn lieve manieren, karakter, ........

herstellen

Vorige week was ons Mollemientje weer 2 dagen spoorloos. Vrijdag ochtend kwam ze toch weer thuis, en hoe op 3 pootjes, 1 pootje trok ze in. Ondanks dat ze mank liep, kroop ze toch hier en daar op. In de loop van de dag begon ik zo te denken zou ze haar pootje niet gebroken hebben. 's Avonds als manlief thuis was toch maar beslist om naar de dierenarts te bellen. Onze eigen dierenarts was met vakantie :-( Dan maar gebeld naar zijn vervangende collega gelukkig mochten we een half uurtje al langskomen . Mollemientje werd onderzocht, pootje geschoren want ze had "iets"gevoeld. Bleek een klein wondje. Voor alle zekerheid een rontgenfoto genomen. En ja hoor een breuk, een elleboogbreuk wat niet veel voor komt bij poezen. Mollemientje moest geopereerd worden dat stond vast. Er werd contact opgenomen met de dierenkliniek in Hulst, want hier is er geen orthopedist voor dieren. Die gingen de foto's bekijken voor hoe en wat. Werd het herstellen of amputeren. De dierenarts sprak al prijzen uit om toch ffkes te slikken. Herstel operatie zou volgens haar 700-800 euro voor een hersteloperatie zonder medicijnen en nazorg. Amputeren zou tussen de 300 en 400 euro kosten.
Mollemien kreeg antibiotica en pijnstilling. We gingen nog berecht krijgen van hoe en wat.
Vrijdagavond kregen we nog telefoon de orthopedist zou maandag op vakantie vertrekken en wilde wel op zaterdag nog opereren ( vrije dag). Dus zaterdag heeft ze de hersteloperatie gehad , ze mag 3 weken niet buiten . De prijs lag een pak lager dan dat de vervangende dierenarts had gezegd.. Er zit een pin in haar pootje en een draad om het ellebooggewricht op zijn plaats te houden. 1 augustus mag de draad eruit gehaald worden.
Mollemientje doet het nu goed  ze begint soms al op haar pootje te steunen. vraagt eigenlijk niet voor buiten en als ze aan de deur zit negeren we haar.

schoonheid

Deze poes leeft al een hele tijd ( denk een 1,5 tot 2 jaar) bij onze kip. Ze at mee van de tafelrestjes die onze kip(pen) kreeg. We gaven ze ook brokjes van onze andere poezen. Maar kwam nooit verder dan de kippenren.
We konden ze wel eens aaien maar daar bleef het bij.  Een aantal weken( met de erge vrieskou) geleden kwam ze toch mee . Sindsdien krijgt ze eten in de garage. Het grappige is, komt eten vragen aan de deur. Willen we ze binnen lokken, doet ze echt teken  van kom ik wil eten. We hebben de poes Minou genoemd ( we weten niet echt of het een kater of kattin is) We vermoeden een kater omdat onze Pluis eigenlijk dezelfde lange haren heeft maar zwart is. De tijd dat de poes bij ons woont heeft ze geen kittens gehad . Tenzij de poes gesteriliseerd is. .
Minou komt nu "al" binnen in de veranda, liefst niet over de mat want die voelt wat raar aan de pootjes.

Dus het is ons weer gelukt om een "wilde" poes tam te maken De derde poes op rij.

Hoeveel geluk .....

..... Kan je hebben.
We waren deze week Mollemien onze poes 4 dagen kwijt. We waren al blij dat we geen enkele zwarte poes op de baan zagen liggen. Manlief had overal gekeken maar geen Mollemien te zien.
Grote M ging 2 dagen geleden iets nemen uit het tuinhuis. Hij doet de deur open en wie lag daar Mollemientje. Levend en wel Ik heb ze onmiddellijk in huis gezet zodat ze kon eten en drinken. Mollemientje deed of er was niks aan de hand .
Het tuinhuis was de enige plaats waar manlief niet had gekeken omdat hij dacht dat de jongens daar niet in waren geweest.
Wat een vakantie in mineur was door het missen van Mollemientje, is het toch nog een happy vakantie geworden.
Hoeveel geluk kan je hebben om een poes na 4 dagen levend terug te vinden.

Poes Mollemien

Dit is Mollemien,waar ik al eerder over blogde . Onze poes met gekke hersenkronkels. Vorige week met de ijskoude liep ze bijna constant buiten terwijl onze andere poezen lekker binnen bleven. Mollemien wilde lieve vogeltjes vangen. of bestuderen. Als ze buiten was ,gingen de vogels vliegen ( helaas snapte ze het niet zo goed ;-) )
Kwam ze binnen kijken zaten er opeens zoveel vogeltjes. Op deze foto had ze zich "verstopt". Overal kwam ze de vogeltjes zoeken, achter de deuren, onder de kasten, ....

Gisteren was het 24-25 graden in onze veranda, aangenaam warm dus. Mijn jas lag op de zetel en wie kroop eronder .... Mollemien ging eronder liggen, lekker warm. Het bewijs dat ze hele gekke hersenkronkels heeft. Bij vrieskoude, wind, regen, ..... gaat ze buiten spelen als het zonnetje schijnt en aangenaam warm is gaat ze onder een dikke jas liggen.

regen

Dit is Mollemien, 1 van onze poezen. Ze is een anders dan onze andere poezen. De meeste poezen houden niet van regen. Mollemientje die houdt echt van de regen. Ze gaat in de regen lopen , wat zitten, als het begint te regen met dikke druppels, dan volgt ze echt de druppels, het lijkt of ze de druppels telt.
Ze komt pas binnen als het echt giet. onlangs liep ze echt lastig omdat het zo regende .

Verschillend

Hoe verschillend kan je zijn? Heel verschillend. Bovenste en onderste kittens schelen 4 dagen. De bovenste zijn veel kleiner.
De 2 bovenste komen uit een nestje van 5. Helaas zijn er 3 van dat nestje overleden.
Zane de mama poes had waarschijnlijk niet genoeg melk, waarschijnlijk hadden ze ook een virus opgelopen, ... kortom een zorgennestje. Het zwartje poesje daar hebben we het minst mee afgezien. Het andere poesje heb ik toen het een week of 3 was bijgevoederd met kittenmelk, neusje gespoeld , het was ook tussen leven en dood. Elke dag wegen, om de 3-4 u, gevoederd eerst met een spuitje, dan een flesje. Mama Zane had het soms niet graag dan begon ze aan mijn broek te krabben, ....., dan kreeg ze weer verhuisplannen,..... 14 mei heeft het lapjeskatje haar klik gemaakt, van die dag wil ze geen kittenmelk meer. Die namiddag was het tijd voor haar flesje, maar ze lag goed te drinken bij Zane, dus het flesje werd opgeschoven, enkele uren later tijd voor het volgende flesje , ze lag te drinken bij mamapoes, dus flesje verschoof weer, .... Ik stiekem blij want de volgende dag was het schoolfeest en waren we de hele dag weg.  We dachten zelfs dat ze mogelijks blind zou geweest aan 1 oogje, maar dat oogje is ook in orde gekomen .Nu is het een echt durvertje, niets is haar te moeilijk. En ze slaapt het liefst in de meest onmogelijke houdingen.

4 maand

Deze schatjes zijn ondertussen iets ouder dan 4 maand. Om de zoveel tijd ligt er wel een buit. Het zijn natuurlijke muizen en rattenvangers. De mamapoes had vorige week nog een rat aan de deur gelegd.

De volledige zwarte poes is Black, degene met een oogje beetje op is Pluis ( die was ook volledig zwart , maar is nu op zijn buik zoals je ziet grijs. ) . Dan is er nog Zane ( een echt dame, alleen grote M  kan ermee doen wat hij wil. Door anderen wil ze zich wel laten aaien als het haar uitkomt.)

Wie zoekt die vind

Als ik me plat genoeg met, zie je me dan nog denkt Zane.

Pluizige baby

Dit is pluis, die zijn dagelijks dutje in mijn armen doet. Elke dag ligt hij zo wel. Hij komt er zelf om vragen. Verwent zeker ??

Poezensandwich

Benodigdheden:
* 2 kittens
* 3 kussens En "stapelen" maar ;-)

De bovenste poes is Black, de onderste is Pluis .