Posts tonen met het label Boinair. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Boinair. Alle posts tonen

donderdag 31 mei 2012

1 jaar later

Vandaag is het een jaar geleden dat ik afscheid nam van mijn beste maatje ,mijn hondje Boinair.
Wat kan ik missen. Heb 1 "geluk" zal niet vlug een pekineesje zoals haar tegen komen.
Ze was uniek, uniek omdat ze albino was.
Hoewel onlangs, zag ik een pekineesje en mijn hart brak.

dinsdag 31 mei 2011

afscheid



Zo net afscheid moeten nemen van mijn hondje. Mijn steun, toen we ons meisje verloren. Een vriend voor de jongens. Pekineesjes staan erom gekend niet kind vriendelijk te zijn, maar zij bewees het tegendeel.
Als grote M geboren was,was het liefde op eerste zicht. 20 maand later net hetzelfde met kleine M. Ze lag steeds onder hun wiegje, later ging zij steeds op het speeldeken liggen. Terwijl de jongens ernaast gingen spelen.
Nooit heeft ze uitgehaald naar hen.
Toen mijn papa ziek werd, vroeg ze haar nodige aandacht en is het nooit meer overgegaan. Ik zal ze missen !!

dinsdag 21 september 2010

8 jaar

8 Jaar geleden zijn we getrouwd.
ons bootje heeft al watertjes doorvaren,een dag van gemengde gevoelens. Onze huwelijksdag, werd wat in mineur gevierd omwille van het plotse overlijden van mijn oma. Donderdags is ze begraven en zaterdags trouwden we.

Onze foto's zijn voornamelijk getrokken aan het veer in Tielrode. Niet wetende dat deze plaats nog een belangrijke plaats zou worden in ons leven samen. Grote M, kleine M en N ( het kindje van mijn zus, mijn petekindje)zijn er gedoopt in de kapel, mijn papa zijn begrafenis was er, ...


Bij de kikker



Op een veerboot, ( heel toepasselijk als je trouwt, misschien letterlijk " het huwelijksbootje)



"De veerman",in Tielrode



Net getrouwd, aan het stadhuis


Samen met Boinair, ons hondje was zelfs "feestelijk" uitgedost met haar strikje aan

dinsdag 24 augustus 2010

eigenzinnig,tegendraads, .....

Kleine M was onlangs met de houten spoorbaan aan het spelen. Boinair ging wat "meespelen". Dit doet ze tegenwordig regelmatig als de grote en kleine M aan het spelen zijn,er wat gaan tussenliggen of erop , ....



Om dan 's avonds in slaap te vallen en luid te beginnen "snurken", soms zo erg dat ze er zelf van wakker wordt. Dan kijkt ze boos rond,zie je haar denken " kan het wat stiller, ik probeer wel te slapen" omdan te "beseffen" dat ze zichzelf heeft wakker gesnurkt.
Als ze slaapt met haar tond uit haar mondje,slaapt ze vast.

woensdag 4 augustus 2010

Terug beter

Met mijn hondje is alles terug ok. blijkbaar had ze last van haar darmpjes. Het janken en huilen is voorbij. Ze doet terug normaal.
Maar ze is wel zo "slim" als je ziekjes doet krijg je nog zoveel aandacht. Maar ze veraad haar eigen. Zijn we in de keuken de vaatwasser aan het leegmaken/opvullen komt ze kijken. Dekken we de tafel is ze van de partij, ..... Deze dingen doet ze niet als ze niet goed is.
Hier op de foto is ze aan haar "hoofd-eigenschap" bezig ,...... SLAPEN,meestal in een bolletje nu languit

dinsdag 3 augustus 2010

moeilijke tijd

De laatste dagen heb ik het moeilijk.
EErst en vooral mijn papa zijn verjaardag komt eraan, de 2de zonder hem.

Met mijn hondje gaat het ook niet zo goed. Tja ze heeft een mooie leefttijd ( 10 of 11 jaar)en heel wat mooie jaren gehad. Hoe oud ze is weten we niet juist, want we hebben haar 9,5 jaar geleden gehaald bij de dierenbescherming. Het was toen oktober en ze vermoedden toen dat ze van februari was. Ze was dus bijna 1 jaar.
Sinds mijn papa er niet meer is,weet ze haar moment ook te kiezen.
Steeds rond de periode van mijn papa raakt het beestje in het sukkelstraatje.
Ze zeggen niet voor niks zeker " tijd brengt raad"

vrijdag 30 juli 2010

De oplossing !!

Grote M had vandaag de oplossing. Hij ging buiten wat tekenen . Maar hij ging niet verhuizen met tafels en stoelen. Zijn oplossing was, de bolderkar half demonteren een opstapje als stoeltje en dat was het.
Boinair ging eens kijken en zag dat alles in orde was.

woensdag 3 maart 2010

sterallures



Als dit geen sterallures zijn. Boinair is gisteren naar de kapper geweest. Voorlopig geen geklitte pels meer. Het was de moeite wat er afgegaan is.
Maar als ze ergens een hekel aan heeft is het wel om naar de kapper te gaan. Gisteren moest en zou ze weer eens haar zinneke doen.

vrijdag 19 februari 2010

opgelucht

Deze avond ben ik met een grote haast met mijn hondje naar de dierenarts geweest. Gisteren had ik door dat ze moeilijk haar hoopje kon doen. Dus ik dacht dat ze geconstipeerd is/ was.
Deze avond weer hetzelfde, zag ze persen en hoorde haar kreunen van kracht te zetten. Dan ging ik proberen of er niks in de weg zat,tja als pekinees kan je pels klitten en zeker als je een hekel hebt aan borstelen. Dus hulp ingeroepen,maar wat ik zag deed mijn hart zoveel sneller slaan .
Om kwart na 5 gebeld naar de dierenarts en om 6 u mocht ik al langskomen. Ik vreesde het ergste. In september was ze geopereerd aan een onstoken zweetklier,die begon te verkankeren,maar het was geen kanker. Vandaar dat ik het ergste vreesde.
Bij de dierenarts zei ik hem, het ziet er niet goed uit. Hij zei, alles komt wel goed. De dierenarts kennen we vrij goed, want vroeger gingen we er ook met onze poezen en ons hondje dat we toen hadden. Het is een type dat recht voor raap is, maar een dier niet vlug opgeeft.
Hij keek, en eigenlijk viel het mee. Er was haar beginnen klitten, er hing verdroogde stoelgang in en dat vormde echt een koek tot tegen haar billen. De dierenarts heeft alles weggeknipt.

Tja normaal gaat Boinair regelmatig naar de hondenkapper. Maar nu is het echt een tijd geleden. Nadat ze was geopereerd, hadden we alles goed laten genezen,maar alles was genezen en het begon te vriezen.
Dus ik ben het type, als het beestje geschoren is gaat ze met het vriesweer verschrikkelijk kou hebben. De dierenarts zei me, ze zal er beter tegenkunnen dan jij.
Dus volgende week maar eens bellen.

En ik die dacht, dat het zo ernstig was ,voel me zooooooooooooo opgelucht. Ik had zoiets van dit kan er deze week nu ook nog wel bij.

Boinair heeft weinig last van een typisch pekinees karakter ( koppig,eigenzinnig, ....)ze is bijna het tegenovergestelde. Maar toen het probleem verholpen was, ging ze wat zielig doen.
Zelfs nu we al een dik uur thuis zijn, is ze nog zielig aan het doen .
Want zielig doen kan ze zoals de beste,want dan krijg je dubbele aandacht.
Als dat geen hondenleven is.

dinsdag 13 oktober 2009

Wandelen

Deze morgend ben ik "nog eens" gaan wandelen met Boinair. De reden is omdat ze te weinig buiten komt. Maar het stond de dame in kwestie niet erg aan.
Zo op commando , al zuchtend en puffend ging ze dan toch maar mee. Ze liet eens blijken dat ze een echte pekinees is.
Ver zijn we niet geweest, want ze liet haar koppigheid zien. We zijn wel geteld 2 huizen ver gegaan en dan omgekeerd en terug naar huis.
Zuchtend en puffend, terug thuis keek ze me aan " zeg volgende keer wat minder ver"

zaterdag 10 oktober 2009

operatie

Mijn hondje Boinair is gisteren geopereerd.
Het was toch bang afwachten. Ze had namelijk een onstoken zweetkliertje aan haar poep. En het kwam naar buiten toe en was aan het "verkankeren" maar kanker is het niet zei de dierenarts. Vorige maand was ze er echt ziek van.
De dierenarts ( vervanging van onze vaste dierenarts) had gezegd je moet maar op controle als de korst eraf is. Tja vorige week was ze eraf en was het terug onstoken.
Dus afgelopen woensdag kwam onze dierenarts en was het verdict opereren. Afspraak gisteren morgen om half 9.
Met een bang hart haar binnen gedaan. Toen ze onder narcose was bleek ze ook slechte tandjes en tandsteen te hebben. Dus werd haar mondje ook onder handen genomen.
Kan je zeggen dat je dan wacht op telefoon, de tijd hééééééééél lang duurt.
Om 11u konden we erom. Goed wakker, ze liet haar karakater goed blijken. Eerst wil ze niet uit het hokje komen , dan deed ze een hoopje om vervolgens de hele praktijk rond te crossen. Ik erachter.
Ze was 3 gezwellen en 3 tanden armer.
Thuis gekomen is ze op haar dekentje gekropen heeft nog een tijdje liggen slapen. Gisteren avond heeft ze goed gegeten en had ze nergens last van. Heeft goed geslapen .
Aan haar poepje zie je niks, alleen een klein streepje. Ze likt er zelfs niet aan.

zondag 26 april 2009

Een hondenleven

Donderdag toen het zonnetje volop scheen was Boinair ons hondje aan het genieten.
als God in Frankrijk, of misschien beter als dit geen hondenleven is.
Boinair is onze Pekinees. Een "raar geval", tis een albino maar een echt schatje. Nu is ze wel kort geschoren want de dame heeft een hekel aan haar te laten borstelen.